28/08/17

BELÉM TAJES

Eliane Tavares apoiada en Belém  Tajes e Bernardo Penabade. O Modelo Burela de Atención á Diversidade
fai intervención educatica dentro e fóra do recinto escolar.

A educación integral non entende de calendarios nin de espazos territoriais. A educación integral faise na casa e na escola, no comercio, no transporte público ou na festa. E faise en horario de mañá, de tarde ou de noite; durante os meses de setembro e xuño e tamén en xullo e agosto. Así é a escola da vida para a vida.
Na nosa intervención educativa sempre tivemos moita sorte coas colaboracións. Grazas a elas, moitas e variadas, levamos case quince anos propiciando unha aprendizaxe significativa que nos dá resultados alentadores.
Desde hai meses, unha desas colaboracións magníficas foi a de Belém Tajes. Puxémonos en contacto con ela e ela respondeu positivamente, coa maior das humildades. Pedímoslle colaboración para o noso programa de radio e ofrecéunola. Pedímoslle orientación e tamén a tivemos, non só nun momento puntual.
Por todo isto, a chegada a Burela de Belém Tajes con Luar na Lubre era un momento esperado. Tíñamos ilusión por recibila e facerlle chegar o cariño compartido. Felizmente, conseguímolo e incluso podemos asegurar que o paso da artista por Burela propiciou unha nova sesión da educación integral que vimos poñendo en práctica.
"Chamácheme Moreniña// no medio de tanta xente// Agora vaime quedar// Moreniña para sempre" cantaban a dúas voces Eliane e Belém mentres tomábamos o refresco á espera do concerto. Era un fermoso prólogo para o que viría despois. Sementeira de futuro.

18/08/17

NON HAI BARREIRAS QUE NON SE PODAN SUPERAR

Sara Gil en Compostela en plena sesión de traballo de produción para o Grandes Voces. Neste caso, con Carlos Blanco, Uxía Senlle, Socorro Lira e Sérgio Tannus



Ilusión. É a primeira palabra que se me vén á cabeza cando penso nos proxectos que se están a desenvolver nesta grande aventura. Tamén é o primeiro sentimento que me invadiu cando se me propuxo colaborar, aportando o máis pequechiño dos grans de area, neste universo do Grandes Voces.

Universo, si. Queda curto o nomear países, persoas ou territorios. O Grandes Voces medra peseniño, mais abordando non só música, senón emocións; non só artistas, senón vidas; non chegando só aos ouvidos do público, senón aos seus corazóns.

Grazas a todos e todas os que fixéstedes posible que saísen de min palabras para relatar esta sorte. Risos coas historias dos músicos e cantantes; bágoas con cancións profundas; bailes cos ritmos máis movidos e, sobre todo, dozura cando se me fala de vós, da radio, e de todo o traballo que hai detrás.

A miña forma de expresar estas liñas é dende o máis fondo de min, dende o puro sentimento, dende a esencia máis miña... Pero non vexo outra forma de facelo. Dende que estiven en contacto con esta iniciativa educativa, non fixen máis que aprender. Sempre me abriu as portas de todas as iniciativas que podían axudarme a medrar, profesionalmente e como persoa, que é o máis importante... E así foi, como tamén da súa man, puiden chegar ás ondas que guía Marco Pereira. Para el, tamén teño palabras de agradecemento. Por demostrar que non hai barreiras cando se desexa facer algo, por poñer os puntos nos íes cando se trata de facer ver que, se está onde está, é porque pode, porque se implica con todo o traballo que conleva. Non quedan atrás as palabras para Silvera, Edilson, Karina, Gabriel, Lucía, Matías e a moitos outros e outras, sen os que este barco non tería rumbo.

A todos os que se deixaron ser entrevistados, a todas as músicas que soaron nestes moitos programas: agradecemento, tamén. A produtores, cantantes, músicos, colaboradores, profesores, alumnos, e demais corazóns que se abriron para este equipo. Que me permitiron soñar e seguir crendo na bondade e no bo facer.

Grazas por deixarme colaborar, vivir, aprender e demostrar. Con traballo sempre se chega ao éxito, e se algo demostra este equipo é que o esforzo é recompensado.

15/08/17

Cando unha persoa chega a un país que non é o seu, necesita atención

Miruca Parga e Santiago Pérez na sede de El Progreso durante o acto de entrega dos premios Escola de Prensa, unha iniciativa do grupo de comunicación lugués e da empresa Leyma. O equipo formado por Zaira, Laura, Yaiza, Andrea e Damaris foi o gañador na categoría de Ensino Secundario coa redacción, o deseño e a maquetación da revista Maruxía.





Miruca Parga*

Cando unha é docente, non só ensina senón que aprende, porque para ensinar, antes hai que aprender, e na vida dun mestre é necesario estar aprendendo sempre.

O recoñecemento dos Premios á Acción Maxistral supón un valioso apoio ao labor que se vén desenvolvendo no IES Perdouro desde o proxecto Modelo Burela de atención á diversidade. Esta iniciativa é un xeito de recoñecer a propia realidade social do concello de Burela, no que conviven 42 nacionalidades. Pois diso, os docentes aprendemos.

Aprendemos que cando un chega a un país que non é o seu necesita atención, como tamén a necesita o alumnado autóctono, mais non do mesmo tipo. Cando os alumnos inmigrantes chegan a un centro a calquera altura do curso cómpre incluílos no sistema educativo, mais se se integran nunha clase de máis de 20 alumnos e sen profesores que lles poidan dedicar tempo dentro do seu horario de traballo, as posibilidades de éxito son remotas. Veñen con moitas ganas de traballar. Esfórzanse, prestan atención, fan as tarefas dentro das súas posibilidades, mais, tristemente, soen fracasar...

A raíz disto, os docentes aprendemos curso tras curso que esta non é a maneira adecuada de integrar nin o xeito correcto de ensinar. Nos últimos anos, o cadro de profesorado deste instituto e o seu equipo directivo co consentimento da inspección educativa fixo un meritorio esforzo por reunir horas suficientes dalgúns docentes para que puidesen atender a este tipo de alumnado na maior parte do seu horario de clase. Deste xeito, pódese partir do que realmente saben e pódese dedicar tempo ao primordial: a adquisición da lingua e de conceptos básicos que lles faciliten a integración na sociedade da que agora forman parte.

Para conseguir isto, é precisa a colaboración e o compromiso do equipo docente e moitos proxectos que resulten motivadores e ilusionantes para o alumnado. E con isto, o profesorado aprende que se propós un traballo motivador, os rapaces son aínda máis entusiastas ca ti á hora de levalo a cabo.

Un exemplo disto é o programa de radio Proxecto Neo, con xa máis de 200 programas semanais nas ondas emitindo desde Radio Burela. Eles mesmos son os locutores, entrevistadoras, presentadoras, divulgadores musicais, etc. Van encantados cada mércores á radio para realizar o seu programa. Sénteno tan seu como o pode sentir calquera dos docentes que participa con eles na emisión. Esa é aprendizaxe significativa, iso é traballar por proxectos, iso é ensinar para enfrontarse coa realidade porque o que fan é realidade mesma.

Coma o exemplo de Proxecto Neo podería poñer outros que se viñeron desenvolvendo no IES Perdouro, en Radio Burela e na asociación Dambara durante estes anos, porque comparto labor con compañeiras e compañeiros sumamente traballadores e animosos dos que aprendo día a día.

En resumo, esta é a miña aprendizaxe desde que comecei a impartir docencia: traballar en colaboración co alumnado para construír realidade, que a escola forme realmente parte da realidade social e que as aprendizaxes sexan valiosas para a súa integración en calquera ámbito.
Moitas grazas aos Premios á Acción Maxistral polo recoñecemento á nosa aprendizaxe durante estes anos; unha aprendizaxe que ten como fin a atención á diversidade, a inclusión integral e a consecución dunha convivencia intercultural pacífica e fecunda.


*Miruca Parga é profesora de Lingua e Literatura no IES Perduro. Coordina o funcionamento do Equipo de Normalización Lingüística e dirixe a revista Maruxía. Co seu apoio, diversos grupos de alumnado en risco de exclusión conseguiron superar situacións de fracaso escolar e mesmo alcanzaron diversos premios destinados a promover a innovación educativa.

12/08/17

O "MODELO BURELA" NO FESTIVAL DAS ARTES ESCÉNICAS DE RIÓS



O "Modelo Burela" está presente no Xº Festival das Artes Escénicas a celebrar en Riós nos días 13 e 14 de agosto. Flávio Almeida e Eliane Tavares participan na Gala Ruralizarte 2017 interpretando músicas de composición propia e adaptacións de grandes éxitos. Pola súa parte, a fotógrafa Lucía Rivas vai realizar unha completa reportaxe gráfica do amplo programa de eventos.
Flávio Almeida e Eliane Tavares, estudantes de orixe caboverdiana chegados á nosa terra neste mesmo ano, participaron no proceso de selección do programa Ruralizarte e gañaron a participación nas actividades formativas en materia artística celebradas nos mes de xullo no albergue de Furelos (Melide) e no mes de agosto na Casa da Castaña en Riós.
Producidas por Claqueta Coqueta, a partir dunha idea orixinal de Rubén Riós, as xornadas formativas Ruralizarte contan co patrocinio da Xunta de Galicia, a través das Consellerías de Política Social, Medio Rural a través das Direccións Xerais de Xuventude, Participación e Voluntariado (da Consellaría de Política Social)  e de Gandaría, Agricultura e Industrias Alimentarias (da Consellaría de Medio Rural) respectivamente, en colaboración cos concellos de Melide, Palas de Rei e Riós.
Segundo a organización "Ruralizarte non son unhas simples xornadas creativas, senón unha plataforma para dar a coñecer o talento dos rapaces, dunha maneira natural e entretida", obxectivos e metodoloxía totalmente coincidentes cos da intervención educativa Modelo Burela.

UN PROGRAMA MOI COMPLETO


 O programa de eventos da primeira das xornadas -a do día 13, domingo- comeza ás 10:30 da mañá con xogos infantís. Para as 12:15 está prevista unha "Rota do Talento", con cerimonia de bautismo dos castiñeiros, baixo a coordinación de Andrea Pousa e o Bruxo Queiman. Da animación ocuparase a Banda de Gaitas e Pandereteiras de Riós. Inmediatamente despois será o momento do GASTROÑÁM (IIIº XANTAR ENTRE CASTIÑEIROS) durante o cal se contará coas actuacións de ANEU e, de novo, Andrea Pousa e o Bruxo Queiman. A entrega do Premio Castaña de Cristal abrirá paso á GALA RURALIZARTE-2017, que contará coa participación de Eliane Tavares e Flávio Almeida.
Ás 10 da noite na Praza do Concello de Riós comezará a Grande Gala Musical con Emilio Rúa, Aneu, Aida Blanco e DJFonsi.


 A segunda das xornadas, a do luns 14, terá os seus momentos fortes a partir das sete da tarde no Centro Sociocultural con dúas presentacións: primeiro a do audiovisual Castelao: do chumbo á verba (de Miguel López) á que seguirá a do proxecto A memoria da Raia. Para o final de todo, resérvase a festa rachada con Fer de Fumaces, Rubén Riós, Sés e o Sonoro Maxín.

08/08/17

MODELO BURELA DE ATENCIÓN Á DIVERSIDADE


IES PERDOURO resulta finalista do Premio "Acción Magistral 2017"

O proxecto de Educación en Valores "Modelo Burela de Atención á Diversidade" seleccionado como un dos finalistas galegos do Premio á Acción Maxistral 2017



O Premio á Acción Maxistral, convocado pola Fundación de Axuda contra a Drogadicción (FAD), a Comisión Nacional Española de Cooperación coa UNESCO e BBVA, conta en Galiza coa colaboración da Consellaría de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia. Durante a primeira fase de avaliación do Premio que selecciona os finalistas, contouse coa participación de representantes da Xunta de Galicia, de docentes da comunidade virtual Acción Maxistral con experiencia en Educación en Valores e de representantes das institucións convocantes.
O proxecto seleccionado como finalista do Premio á Acción Maxistral 2017 pertenece á categoría B (Educación Secundaria) e foi presentado polo IES Perdouro co título "Modelo Burela de Atención á Diversidade". Esta iniciativa en funcionamento desde setembro de 2014 busca a participación de todos os axentes da comunidade educativa para conseguir unha escola inclusiva e participativa, base da convivencia normal e do desenvolvemento integral das persoas. 
No Premio á Acción Maxistral 2017 -que celebra este ano a súa XIIIª edición- participaron docentes que realizan proxectos educativos no ámbito da promoción de valores sociais en centros de Educación Infantil, Primaria, Secundaria e Educación Especial. En total, presentáronse 389 proxectos educativos -48 deles correspondentes a centros educativos galegos- que se implementaron durante o curso 2016-2017.
O premio conta con dúas categorías: Categoría A, de alumnos e alumnas de Ensino Infantil e Primario; e Categoría B, de alumnos e alumnas de Ensino Secundario. Os premiados de ambas as categorías recibirán 8.000 euros.

OUTROS FINALISTAS DE CENTROS EDUCATIVOS GALEGOS

Categoría A:
CEIP de Rubiáns (Vilagarcía de Arousa): O mar de Sabela.
CEIP Pena de Francia (Mos): Na busca das cores perdidas.
CEIP de Laredo (Redondela): Esencia Laredo.
CEIP Plurilingüe de Frións (Ribeira): Conectando valores con corazón.
CPI de Atios (Valdoviño): Eu vou ser... educando en igualdade.

Categoría B:
IES de Cacheiras (Teo): Imaxinando músicas.
IES Nº 1 (Ribeira): Proxecto Libertas.
IES Luís Seoane (Pontevedra): Tecidos de Paz.
IES As Barxas (Moaña - Pontevedra): Transformando realidades.

IMPLICACIÓN DUNHA COMUNIDADE AMPLA E ACTIVA


Esta intervención educativa realizada cos criterios do "Modelo Burela de Atención á Diversidade" é o resultado dunha colaboración entre tres entidades: IES Perdouro, Radio Burela e Asociación Cultural e Musical Dambara.
Álex Landim e Oscar Villarquide, integrantes da Banda Dambara.
A imaxe recolle en esencia o espírito do Modelo Burela.

A función principal do equipo docente é a de servir de soporte a un proxecto protagonizado polo alumnado. Para conseguir ese obxectivo, da inxente tarefa da dispoñibilidade e organización dos recursos humanos ocupouse nos cursos 2015-2016 e 2016-2017 a Xefa de Estudos (María José Andión). En tarefas de coordinación estivo axudada por unha profesora especialista en Integración (Fe Danoz, substituída durante unha parte do curso por Virginia Lama), pola docente de Pedagoxía Terapéutica especializada na atención a un alumno cego (Cristina Ramudo) a profesora responsabilizada do Equipo de Dinamización Lingüística (Miruca Parga) e a Vicedirectora (Karina Parga). Do plano de atención específica a alumnado con necesidades educativas básicas ocupouse a xefa do gabinete de Orientación (María Dolores R. Chas), do reforzo para a inclusión a través do xogo do Xadrez un profesor da área Matemática (Manuel Vilariño), da supervisión do funcionamiento das emisións radiofónicas un profesor de Lingua e Literatura (Bernardo Penabade) e a profesora de Música (María Dolores Otero). Ademais das colaboracións puntuais do profesorado (moi especialmente do da áreas de Plástica, Educación Física e Tecnoloxía), no presente curso tivemos o privilexio de contar coa axuda do profesor en prácticas Gabriel André, que se implicou profundamente no noso proxecto educativo durante todo o horario marcado oficialmente e durante horas e horas de colaboración altruísta que redundaron nun enorme beneficio para o noso alumnado máis necesitado de estímulo persoal e de reforzo académico.
As aulas de xadrez convertéronse nun extraordinario recurso de inclusión social. A iniciativa do profesor Manuel Vilariño foi acollida con entusiasmo por toda a comunidade educativa.

Baixo a coordinación da vicedirección do centro, a Asociación de Nais e Pais (ANPA) está totalmente implicada na nosa acción educativa, con apoio económico, bibliográfico e humano. Igualmente, mantenemos estreita colaboración coa Asociación de Tempo Libre “Chao de Castro” (con sedes en Santiago, Burela e Mindelo - Cabo Verde) e a Asociación Cultural “Os Matos”. Esporadicamente, colaboramos con otras entidades: os centros de ensino da localidade; os clubes deportivos; as asociacións culturais (como Batuco Tabanka e Rabentolas, de inmigrantes caboverdianos); e a Asociación Ambiental Vagalume. En calquera caso, as dúas colaboracións externas máis importantes son as de Lucía RivasRadio Burela, a Asociación Cultural e Musical Dambara e, moi particularmente, as de Matías Nicieza, Arantxa Trobo Funes e Albano González Cancio.
Marco Pereira acompañou a "Masa Coral Modelo Burela" no Proxecto Neo dedicado á profesora Virginia Lama.

Sen dúbida, o éxito deste novo capítulo da nosa iniciativa educativa débese ao bon facer, á implicación e responsabilidade do alumnado, dinamizado "desde dentro" por dúas persoas concretas: Marco Pereira Oliveira (do Ciclo Superior de Administración e Finanzas) e Alba Geada (do 1º curso de ESO).
Coa experiencia adquirida en cursos anteriores, Marco Pereira capitaneou o programa radiofónico Grandes Voces do Noso Mundo e aglutinou un grupo específico de traballo que contou coa colaboración do profesorado en materia de produción e coa intensa implicación de Silvera Vicente de Oliveira (do 1º curso de Bacharelato) e Edilson Sanches Tavares (alumno de 4º de ESO no IES Monte Castelo) na realización do programa.

Igualmente, a experiencia adquirida por Alba Geada no grupo de traballo "Modelo Burela" no curso 2015-2016 (cando estaba en 6º de Ensino Primario) foi determinante para a acollida e integración dunha nova promoción de axentes de dinamización educativa que se mantiveron activos de setembro a xuño. Deste xeito, a evolución experimentada por Alejandra Alonso Fernández, Sergio Alonso Mon, Noé Fernández Quelle, Cristian Gómez Mesa, Andrés Pardo Parra e Luís Pernas Maseda (todas e todos de 2º de ESO) foi moi positiva, como tamén o foi a de Noel G. Edrosa (do Ciclo Medio de Mecanizado), de Flávio Varela (de 1º de Bacharelato) e de Ivandro Soares (alumno de 4º de ESO, na sección de Persoas Adultas, no IES Monte Castelo).
Unha expedición intercultural "Modelo Burela" estivo con Álvaro Cunqueiro en Mondoñedo e recibiu estímulo para alcanzar a meta das mil primaveras máis. Na mesma viaxe de estudos, coordinada pola profesora Maribel Crecente e polo profesor Antón Niñe, visitamos un castro de beiramar (Fazouro) e outro de interior (Pastoriza).
O alumnado de procedencia inmigrante e de recente incorporación visitou a exposición "Humor do País", que recollía unha antoloxía da obra gráfica de Luís Davila. A profesora Virginia Lama actuou como guía.



Non menos importante é a resposta comunitaria á intervención educativa. Un exemplo desa implicación altruísta témolo na estudante de Ciencias da Comunicación Sara Gil, que se xestionou semanalmente as nosas plataformas divulgativas do programa musical Grandes Voces do Noso Mundo e que apoiou a intervención xeral sempre que foi necesaria a súa contribución. Coa comunidade cultural da comarca eo-naviega estivemos en comunicación durante varios meses, grazas ás xestións realizadas polos escritores Moisés Cima e Quique de Roxíos. Especialmente gratificante foi poñer en comunicación os estudantes de orixe caboverdiana cos referentes literarios do seu país. As xestións de Joaquim Arena, estreito colaborador do Presidente da República (Jorge Carlos Fonseca), contribuíron a que un modesto programa de radio escolar se convertese en foro de comunicación intercontinental.

09/07/17

PARADOXOS

Séchu Sende
Fomos à pediatra,
a minha filha de oito anos e mais eu.
Bom dia, olá, saudamos com dous sorrisos.
A mulher de bata branca abriu muito os olhos.
Expliquei À nena doem-lhe as costas.
Ficou olhando para nós com os olhos mais abertos.
Ehem, tusim, e repetim
Doem-lhe as costas, aqui, digem sinalando,
a falar mais devagar.
Mas parecia que a doutora nom nos entendia.
Glups.
Nós a ela si que a entendiamos
porque ainda que nom falava como nós
falava um dos idiomas que conhecemos bem,
porque nós somos desse tipo de gente que gosta de conhecer mais idiomas que o nosso.
Mas o misterioso e sorprendente,
sobre todo para a minha filha,
era que a doutora a nós, pacientes,
nom nos entendia.
A doutora nom nos entendia!
Ah, queria aclarar que fomos ao centro médico que está mais perto da nossa casa,
aqui,
que esta história nom sucedia no estrangeiro,
apesar de que o pareça.
Por certo, há dous anos fomos no verao à India,
que está mui mui longe,
e ali tivemos que ir a umha pediatra
com a nena porque tusia muito,
e ali, em Goa, a doutora que nos atendeu
dixo-nos Podem falar na sua lingua que eu tamém a falo e alá na India a doutora falou como nós
e entendeu-nos perfeitamente e deu-lhe um caramelo à nena.
Assi que a minha filha já sabe que na India a doutora entendeu-nos perfeitamente falando a nossa língua
numha consulta a mais de dez mil quilómetros de aqui
mas que ao lado da casa, no nosso centro médico,
nom nos entenderonm quando fomos preocupados porque lhe doiam as costas.
Por isso escrevemos esta reclamaçom, esta denúncia contra um dos muitos exemplos cotidianos da paupérrima qualidade democrática do Estado Espanhol e do governo autónomo galego.
Por favor, queremos umha pediatra que nos entenda.
Exigimos qualidade no nosso sistema público.
Reclamamos umha pediatra se comunique com nós com normalidade, que nom vulnere os nossos direitos elementais, com quem nom tenhamos que falar com gestos.
É a nossa obriga denunciar. Polas nossas filhas e filhos.
Compostela, Centro Médico das Fontinhas.

03/07/17

É TEMPO DE MUDANÇA - JOÃO CAETANO

O Grandes Vozes do Nosso Mundo chegou às 60 semanas em antena. Para celebrar esta efeméride, Marco Pereira e a sua equipa conseguiram entrevista com João Caetano. O documento sonoro é excelente, com Macau e a Galiza unidas pelo idioma.
Por gentileza de Marco Pereira, da sua equipa e do professor Gabriel André podemos reproduzir a letra de um dos temas mais conhecidos do artista dos Incognito que agora começa a carreira a solo.


É TEMPO DE MUDANÇA
(Letra: João Caetano
Música: João Caetano e Francisco Sales)

Vento, sigo os teus passos
e caminhos que alcanças 
sei da força que trago 
já é tempo da mudança 
e este é o caminho.
Segue a sombra que te segue
o sonho que prossegue 
e a linha que te guia. 
E segue a sombra que te segue
o sonho que prossegue
a linha que te guia neste dia
 na rota desta vida.

Vento, segue os meus passos
nunca pares de lutar
a resposta para o povo
que se cansou de chorar
Esta estrada foi longa
e a fome vai parar 
Esta mágoa incerta 
acabada de sarar 
E este é o caminho 

Segue a sombra que te segue 
o sonho que prossegue 
e a linha que te guia. 
E segue a sombra que te segue 
o sonho que prossegue 
a linha que te guia neste dia 
na rota desta vida. 
E a sombra que te segue 
E o sonho que prossegue 
E a linha que te guia 
na rota que te solta 
a sombra que te solta
o sonho que te solta 
e a linha que te guia 
na rota desta vida.

É tempo da mudança
Sigo os teus passos 
Segue os meus passos
Segue a sombra que te segue
o sonho que prossegue 
e a linha que te guia. 
E segue a sombra que te segue 
o sonho que prossegue 
a linha que te guia neste dia 
na rota desta vida. 

Segue a sombra que te segue 
o sonho que prossegue 
e a linha que te guia. 
E segue a sombra que te segue 
o sonho que prossegue 
a linha que te guia neste dia 
na rota desta vida. 
E a sombra que te segue 
E o sonho que prossegue 
E a linha que te guia 
na rota que te solta 
a sombra que te solta 
o sonho que te solta 
e a linha que te guia 
na rota desta vida.

21/06/17

Xadrez, unha ferramenta de integración social

Manuel Vilariño
(Profesor de Matemáticas)







Hai 3 anos, no IES Perdouro comezamos a desenvolver unha iniciativa que procuraba a promoción dunha cultura xadrecística, aproveitando o tirón político e mediático das diferentes resolucións dos parlamentos europeo, español e galego a prol de situar o xadrez no currículo educativo. A día de hoxe, esa cultura agromou e fica consolidada con varios eventos de carácter didáctico e lúdico que desenvolvemos ao longo de todo o ano.

Paralelamente a estes traballos, fóronse poñendo de actualidade os efectos positivos que ten o xadrez, non só nas vertentes educativas, nomeadamente no relativo ás competencias que toca a materia de matemáticas e na mellora da comprensión lectora,  mais tamén no uso terapéutico -por exemplo na rehabilitación cognitiva de alumnado con TDAH- e no social, na integración de determinados colectivos con necesidades especiais. E é este último aspecto o que dá lugar a esta publicación.

O noso centro conta cun 20% de alumnado estranxeiro de 16 nacionalidades diferentes. Todos os anos chegan rapaces e rapazas doutros países, en especial Cabo Verde, con descoñecemento das linguas europeas e, en xeral, con desfase curricular. A atención a esta diversidade é un dos piares da actuación do noso centro, entrando aí o espíritu Modelo Burela como actor de integración.

A principios deste curso, o alumno portugués Luís Carlos Graça Silva comezaba a súa andaina no noso centro, sen moita información sobre o sistema educativo galego, mais sabendo que no instituto se xogaba ao xadrez. Foi por ese motivo convidado a participar nunha sesión da materia de libre configuración de 2º da ESO para se enfrentar ao campión dun torneo inicial que se disputara durante as primeiras semanas. A partida finalizou en táboas, mais deu pé a que o alumnado estranxeiro que compartía moitas horas con Luís se interesase polo xogo.

Decidimos aproveitar a oportunidade educativa que se presentaba e estender a materia de Xadrez a este alumnado estranxeiro recén chegado ensinándolle a xogar durante o seu período lectivo.




Comprobamos que podíamos practicar as nosas linguas, determinadas habilidades sociais (respeto ao rival, recoñecemento do bo xogo, análise das partidas), adaptación a unhas normas prefixadas, responsabilidade na toma de decisións… aspectos máis importantes para este alumnado que os contidos puramente conceptuais presentes no currículo. Ademais, de paso, integrábamolos no torneo anual de xadrez que se disputa durante varias semanas no noso centro.




Así foi como Raquel, Robson e Ronaldo acompañaron a Luís neste torneo e no encontro xadrecístico celebrado co instituto Maria Sarmiento de Viveiro.



Seguramente, cando falamos de educación, os resultados puramente deportivos perden importancia, mais, neste caso, quixemos destacar a victoria de Luís Carlos dunha maneira especial. Foi un exemplo de deportividade, compañeirismo e tamén de compromiso, xa que aceptou de moi boas formas a renuncia a participar no evento co IES María Sarmiento incorporándose á organización para exercer de maneira impecable como árbitro do torneo.

Finalizamos esta crónica co noso vencedor, que recibiu a homenaxe dos seus compañeiros e compañeiras en recoñecemento a este grande ano xadrecístico.



09/06/17

TWIN PEAKS MODEL




Matías Nicieza

If you follow our project, then you know exactly how to contextualise this. Back in 2008, when we were weaving our documentary “Modelo Burela” (filming bridging shots, which would be later mixed with the 52 interviews to develop A Mariña´s human factor), it came to my mind the idea of paying a visual homage to my favourite TV show ever, Twin Peaks.
I thought of recreating as accurately as possible one of the show´s most iconic shots, that is, the one with the town´s welcome sign on the road. My idea was to transfer that shot to our own town, which slightly resembles Twin Peaks' geography.
It was just a little unnoticed joke right until some weeks ago, when I thought of posting the comparative image of the show's shot and my own recreation of it on my personal Facebook profile.
A few days later, I found out by chance that the picture was being widely moved around from another Facebook page, which is humorously devoted to international film dubbed into our language. It seems my idea found its audience as a meme. I could not be happier about that.
I should insist: this is not what this project is about. But in any case, Modelo Burela, just like another character from Twin Peaks, can sometimes change in appearance and location in the most surprising ways.

You can check the original Galician version of this entry at http://modeloburela.blogspot.com.es/2017/06/modelo-twin-peaks.html (Translated by Cristian Pernas)

04/06/17

DJUNTA MÔ

Luis Manuel Ramilo Machado


Bernardo envioume un whatsapp: Viche o artigo que sobre Antonina Semedo publicou Loly Chas no blogue do Perdouro?
Contestei. A Bernardo sempre hai que contestarlle, non porque sexa unha obriga senón porque é un deber.

Ola Bernardo, ola a todos, un bico para Miruca:
Non, non lera o artigo. Agora si.
Xa coñecía de vista a Antonina Semedo de vela actuar na biblioteca do IES Perdouro un ano, tal vez 2011, cando levastes as Batuko Tabanka para pechar o traballo realizado durante o curso sobre o galego na Sanidade ou quizais o do galego no comercio (ambos incluídos no Modelo Burela).
Lémbrome que as alumnas inmigrantes do IES colaboraron nos actos daquel día e que entre todas encheron duns sons, bailes e sorrisos contundentes a biblioteca. Nada mellor que libros e sorrisos.

Agora deixádeme que vos conte publicamente:

Teño un cd/dvd de Batuko Tabanka (DJUNTA MÔ). Compreillo na sala de profesores á propia Antonina Semedo cando non sabía que era Antonina Semedo. Eu acababa de chegar a Burela e por timidez non lle pedín que mo asinase.
Gústanme tres cancións: "Cumpra vistu", "Brinka Kumi" e "Carlos Veiga".
Sexa raro ou non o sexa, é un cd que adoito escoitar os sábados ou os domingos mentres fago a comida.
Por certo, apeteceríame moito cantar con Batuco Tabanka algunha canción de Andrés Dobarro ("O tren", "Corpiño xeitoso", "Teño saudade"...). Creo que soaría ben… moi ben… 








GABRIEL ANDRÉ IGLESIAS


02/06/17

MODELO TWIN PEAKS





Se seguides o noso proxecto, sabedes contextualizar perfectamente. Cando alá polo ano 2008 estabamos a compoñer o documental “Modelo Burela”, gravando os planos de recurso que servirían para combinar coas 52 entrevistas que desenvolven o factor humano do corazón da Mariña, ocorréuseme facerlle unha homenaxe visual á miña serie de televisión favorita de sempre, “Twin Peaks”. 
Pensei en reproducir coa maior exactitude posíbel un dos seus planos máis icónicos, o da estrada co rótulo de benvida á poboación que da nome á serie, facendo o mesmo coa entrada á nosa vila, dunha xeografía vagamente similar. 
Foi unicamente unha pequena brincadeira que ninguén pareceu notar até que hai unhas semanas se me ocorreu celebrar o retorno de “Twin Peaks” ás pantallas subindo ao meu perfil persoal de Facebook unha imaxe comparativa do plano orixinal e a miña reprodución.
Uns días despois, descubrín por casualidade que a imaxe estaba a ser amplamente difundida desde unha páxina da mesma rede social que trata con humor sobre o cinema internacional dobrado á nosa lingua.
Parece que a miña ocorrencia atopou o seu público en forma de meme e eu non podo estar máis contento. Reitero: o proxecto non vai diso. Mais o Modelo Burela, como un personaxe máis de Twin Peaks, ás veces muda de apariencia e lugar dos xeitos máis sorprendentes.




20/05/17

ALBA GEADA BERNAL, GAÑADORA DO CERTAME LITERARIO DE TRASBAR


Alba Geada no momento de recoller o premio e o diploma acreditativo de mans dun integrante da directiva da asociación convocante.

Alba Geada Bernal (Burela, 2004) foi a gañadora do IVº Certame de Narración convocado pola A.V. de Trasbar (Cervo) para conmemorar o Día das Letras Galegas. A alumna do IES Perdouro fíxose co primeiro premio da categoría xuvenil co relato titulado "Un conto para Xela", ambientado na emigración galega a outras comunidades do Estado.
O xurado composto pola escritora Rita Morrigan, polo dramaturgo Francisco Piñeiro e pola directora teatral María Paz Rodríguez Silva reuniuse durante a mañá do día 17 de maio e resolveu outorgar os premios aos relatos presentados por Andrea Eixo Rodríguez (en categoría infantil), Alba Geada Bernal (en categoría xuvenil) e Irene Rega Jul (en categoría de persoas adultas).

19/05/17

"O amor é o único que move o mundo"



Finalizado o concerto, Guadi compartiu uns minutos coa Masa Coral Modelo Burela. De esquerda a dereita: Karina Parga, s/i, Matías Nicieza, Serxio Alonso, Guadi, Catalina Sánchez e Noé F. Quelle
Matías Nicieza

Se hai algo do que goste máis que de disfrutar da música de grandes artistas da nosa terra, é facelo na compaña de centos ou ata miles de persoas. Así foi neste pasado mércores 17 de maio, un dos días das Letras Galegas (o que aparece marcado en vermello no calendario, mais no ano hai outros 364) nunha Casa da Cultura de San Cibrao ateigada de público, con todos os asentos ocupados e xente de pé, a onde me despracei na compaña dunha delegación da Masa Coral Modelo Burela radiofónica para asistir ao concerto dunha Grande Voz do Noso Mundo: Guadi Galego.
Tras dunha fermosa presentación a cargo doutra masa coral, a das nenas e nenos do colexio de Primaria da localidade, Guadi regalounos unha fermosa escolma dos temas do seu novo disco e do anterior. Non faltaron os himnos: Chea de Vida, Amar a Mares, Matriarcas (que arrincou un grande aplauso do público nada máis tocar as primeiras notas)... 
Guadi, brillante como artista e excepcional no seu declarado compromiso coa lingua, conseguiu meter no peto a cada unha das persoas, que fomos centos, congregadas alí. Quedo coas palabras coas que presentou o último tema da noite: "O amor é o único que move o mundo. E outra cousa: o amor romántico é moi chungo. É moito mellor o outro".
En nome da Masa Coral Modelo Burela: grazas a millóns, Guadi!